Ogier i Volkswagen WRC: dominacja, która się skończyła

Cztery tytuły, jedna decyzja. Jak Volkswagen porzucił królewski program WRC

Sébastien Ogier i Julien Ingrassia 16 października 2016 roku przekroczyli metę Rajdu Katalonii jako mistrzowie świata po raz czwarty z rzędu, świętując kolejny triumf z Volkswagen Polo R WRC. Przez chwilę wydawało się, że dominacja tego duetu i niemieckiego koncernu będzie trwała jeszcze długo. Siedemnaście dni później świat rajdowy usłyszał wiadomość, której nikt nie chciał przyjąć do wiadomości.

Dominacja, której nie powstydziłby się żaden program wyścigowy

Wynik Rajdu Katalonii nie pozostawiał złudzeń co do hierarchii w mistrzostwach świata WRC. Ogier pokonał Daniego Sordo i Marca Martíego z Hyundaia o 15,6 sekundy, a Thierry Neuville z Nicolasem Gilsoulem zajął trzecie miejsce. Francuz zapewnił sobie tytuł na dwie rundy przed końcem sezonu. Było to jego 37. indywidualne zwycięstwo w karierze WRC.

Zwycięstwo miało dodatkowy wymiar statystyczny. Był to 50. start Polo R WRC w mistrzostwach, zakończony 41. wygraną, co przekładało się na skuteczność na poziomie 82 procent. Dla działu marketingu Volkswagena była to idealna demonstracja szybkości, trwałości i skuteczności samochodu.

Jak Katalonia była rozegrana krok po kroku

Runda w Katalonii łączyła szuter i asfalt, co czyniło ją jedną z najbardziej wymagających w całym kalendarzu. W piątek Dani Sordo wykorzystał swoje umiejętności na szutrze i objął prowadzenie z przewagą około 17 sekund. W sobotę, gdy rywalizacja przeniosła się na asfaltowe odcinki, Ogier systematycznie odrabiał straty. Wyprzedził Hiszpana i niedzielę zaczął z przewagą 5,8 sekundy. Na mecie powiększył ją do 15,6 sekundy, potwierdzając klasę na każdej nawierzchni.

Komunikat, który zmienił wszystko

2 listopada 2016 roku Volkswagen oficjalnie ogłosił zakończenie fabrycznego programu WRC po sezonie. Ogier dopiero co zdobył czwarty tytuł kierowcy. Volkswagen zdążył też zapewnić sobie czwarty z rzędu tytuł producentów podczas późniejszego Rajdu Wielkiej Brytanii. Mimo to zarząd podjął decyzję o odejściu.

W komunikacie koncern wyjaśniał, że chce skupić się na elektryfikacji, przyszłych technologiach i sporcie klienckim. Zapowiadano rozwój programów takich jak Golf GTI TCR oraz rajdowe Polo w specyfikacji R5. Decyzję podjęto w okresie ogromnej presji związanej ze skandalem emisyjnym Dieselgate, choć Volkswagen nie przedstawił publicznie rachunku pozwalającego przypisać zakończenie programu WRC jednej konkretnej pozycji kosztowej.

Pożegnanie w Australii i imponujący bilans

Fabryczne Polo R WRC pożegnało się z mistrzostwami podczas Rajdu Australii w listopadzie 2016 roku. Andreas Mikkelsen i Anders Jæger wygrali ostatnią rundę dla zespołu, a Ogier i Ingrassia zajęli drugie miejsce. Końcowy bilans programu z lat 2013 do 2016 zapiera dech w piersiach: 43 wygrane w 52 rajdach, cztery tytuły kierowców, cztery tytuły pilotów i cztery tytuły producentów. Skuteczność wynosiła około 82,7 procent.

Lekcja dla całej branży motorsportu

Historia Polo R WRC to coś więcej niż kronika sportowej dominacji. To przypomnienie, że motorsport fabryczny jest przede wszystkim narzędziem biznesowym. Ma rozwijać technologie, budować wizerunek i wspierać strategię producenta. Gdy priorytety koncernu zmieniają się gwałtownie, nawet mistrzowski zespół może stracić uzasadnienie dla dalszego finansowania.

Volkswagen nie ogłosił, że Polo było za wolne. Samochód kończył program jako dominująca konstrukcja w stawce. Firma zdecydowała jednak, że zasoby i komunikacja marki powinny zostać skierowane gdzie indziej.

Ogier nie zakończył kariery razem z Volkswagenem. W kolejnych dwóch sezonach zdobył mistrzostwa z zespołem M-Sport, pokazując, że jego sukces nie był wyłącznie zasługą dominującego samochodu. Historia Polo R WRC pozostała natomiast jednym z najbardziej niezwykłych przykładów fabrycznej dominacji zakończonej nie porażką na odcinkach specjalnych, lecz decyzją zarządu. Czasami największym rywalem zespołu nie jest konkurencja na trasie, lecz strategia własnego koncernu.